Robiąc zdjęcie powinniśmy spojrzeć na nie oczami wyobraźni i wcielić się rolę odbiorcy. Zastanówmy się co chciałby on zobaczyć. Sztuka fotografii to umiejętność patrzenia i widzenia. Wysoka percepcja jest ważną cechą dobrego fotografa. Spostrzegawczość , umiejętność dostrzegania zjawisk, często wręcz szczegółów zjawisk niedostrzegalnych dla innych. Nie bez znaczenia pozostaje też zmysł i wrażliwość plastyczna. Wbrew pozorom czynniki te nie są dane raz na zawsze jako talent, lecz można je w sobie wyrobić. Kolejna kwestią jest dar wynajdywania tematów. Wiąże się to ze spostrzegawczością, ale decydującą rolę odgrywa tutaj pomysłowość. Chcąc tworzyć sztukę przestajemy być dokumentalistami. Nie czekamy, aż rzeczywistość do nas przyjdzie, by dać się nam opisać. My ją kreujemy, prowokujemy wydarzenia i je współtworzymy. Staramy się jak najlepiej poznać obiekt, który fotografujemy. Jeżeli jest to człowiek, rozmawiamy, staramy się poznać jego charakter, kim jest z zawodu. Jeżeli jest to budowla np. zamek studiujemy jego historię. Czy miał burzliwą przeszłość – był świadkiem wojen czy przeciwnie – na zdjęciu oddamy ład i porządek. Zawsze staramy się oddać charakter fotografowanego obiektu.

Pierwsze aparaty był w zasadzie światłoszczelnymi pudełkami. Nie stosowano w nich filmów na rolkach, lecz płytki, na których wykonywano zdjęcia. Po naświetleniu płytki takie musiał być wyjmowane z aparatu i od razu wywoływane. Pierwsze płyty nie były szczególnie światłoczułe toteż osoba fotografowana musiała siedzieć całkowicie nieruchomo czasem nawet przez minutę. Prawdopodobnie pierwsza bardzo niedoskonała fotografia powstała w 1826 lub1827 r. Francuz Joseph Niecophore-Niepce zastosował związki bitumiczne uzyskane z ropy naftowej tzw. asfalt syryjski. Posłużyły one za substancję światłoczułą, rolę kliszy fotograficznej pełniła wypolerowana płytka metalowa. Dekadę później jego rodak Louis Jacques Daguerre zaprezentował pierwszą poprawną fotografię wykorzystując jodek srebra i metalową płytkę miedzianą. Choć metoda Dagurre’a pozwalała na uzyskanie tylko jednego zdjęcia rok 1839 uznaje się powszechnie za początek fotografii. Przełomem było zbudowanie przez Williama Foxa Talbota w latach trzydziestych XIX w. aparatu tworzącego negatywy. Umożliwił to wykonywanie dowolnej liczby odbitek z jednego zdjęcia. Z początkiem XX w. i wynalezieniem aparatu skrzynkowego fotografia stała się dość popularnym hobby. Podobnie jak we współczesnych aparatach stosowano już wtedy film rozciągnięty między dwoma szpulami. Wiek XX to dalszy rozwój fotografii z zastosowaniem coraz doskonalszych materiałów, aż do wynalezienia I rozpowszechnienia fotografii cyfrowej.

W dobie cyfrowych aparatów fotograficznych zdjęcia może robić każdy. Ich cena, możliwość zrzucania zdjęć na komputer, bez potrzeby i kosztów wywoływana, możliwość zgrywania już wykonanych zdjęć na komputer w nieograniczonych ilościach, doprowadziły do niespotykanej dotychczas popularyzacji fotografii. Obecnie to właśnie aparat niemalże robi za nas zdjęcia, jednak oto kilka porad dzięki którym dodatkowo poprawimy ich jakość. Decydującym elementem tak jak dawniej pozostaje światło. Powinniśmy się tak ustawić, aby jego główne źródło padało zza naszych pleców na fotografowany obiekt. Należy korzystać z lampy błyskowej, które wbrew pozorom nie służy ona do wykonywania zdjęć wyłącznie w warunkach zaciemnienia (nocnych). Ważna jest także kompozycja. Nie zawsze powinna być symetryczna. Jej centralny obiekt np. sylwetka ludzka powinien znajdować się nie w środku, ale w jednej trzeciej kadru. Wreszcie należy wykorzystać możliwości tkwiące w samym aparacie. Przy wykonywaniu fotografii dobieramy konkretny tryb np. portret, krajobraz, zdjęcie w ruchu. Stosując te kilka prostych rad sprawimy, że nasze zdjęcia wyraźnie zyskają na jakości.

Fotografia cyfrowa doprowadziła do niespotykanej dotąd popularyzacji fotografii jako takiej, a krąg jej zwolenników stale się powiększa. Jak zawsze decydujące okazały się prawa ekonomi i niska cena sprzętu, który stał się osiągalny dla każdego. Drugim aspektem jest wygoda. Nie musimy już wywoływać filmów, czekać na zdjęcia, płacić za nowe rolki i ich wywołanie. Samo stwierdzenie „wywoływanie zdjęć” brzmi już bardzo archaicznie. Wystarczy mięć aparat, przewód usb i komputer. Kolejnym aspektem jest łatwość wykonywania zdjęć. Korzystając z dostępnych w aparacie trybów możemy go dostosować do odpowiednich warunków. Wbudowany wyświetlacz pozwala od razu ocenić jakość zdjęcia. Pewnym ograniczeniem jest pojemność karty aparatu i czas trwałości baterii (zdjęcia w plenerze). Jednak nieudane zdjęcia można od razu usuwać co powinna nam umożliwić odbycie zadowalająco długiej sesji. Jeżeli chcemy zgrywać zdjęcia na komputer, poza kablem usb w niektórych przypadkach może być potrzebne specjalne oprogramowanie, ale jest ono dołączane do aparatu. Z racji na ogromną liczbę fotek, jakie niewątpliwie pojawią się wkrótce na naszym komputerze, należy przemyśleć skuteczne ich katalogowanie, aby się nie zgubić. Fotki można też dowolnie poprawiać dzięki wielu dostępnym programom do obróbki zdjęć.